Hiç gelmeyen sen

Ne sanıyorsun ki sen? Öyle kolay vazgeçeceğimi falan mı? O kadar çok yanılıyorsun ki. Ben senin ''o'' sandığın tiplerden değilim canım. ''O'' diyorum çünkü ağzıma almaya utanıyorum öyle kelimeleri. Ama biliyor musun kalbim sana çok büyüktü, inancımda öyle. Sığındığım liman olmuştu benim için, güvendiğim o kollar nerde? Başka birindedir diye korkuyorum. Başka birine sımsıkı sarılıyorsundur diye korkuyorum. Biz hiç sarılamadık. Mesafelerden falan değil, senin bakış açından dolayı. Gözlerime bile bir kez olsun bakamadın, gözlerim hep senin araken oysaki. ''Gitme'' de diyemiyor insan. Çünkü gitme desem yine gideceksin. O zaman kendine iyi bak meleğim ben sana bakmaktan vazgeçiyorum..

Bazen

Hoşgeldin sevgilim. Hayatıma, kalbime, dünyama hoşgeldin. ''Artık benimsin'' diyebilir miyim sana? Benim oldun mu yani? Olmanı isterdim sevgilim. Sevgilim dediğime bakma özlemden hep bunlar. Bir anda çıkıveriyor işte ağızdan, engel olunmuyor. Eee nasılsın? İyisindir inşallah. Ama biliyor musun iyi olman bile beni iyi yapamıyor, ağlamanı isterdim ben bir kere olsun benim için ağlamanı. Anlıyorum sesinde unutmuşsun sen. Bitmiş en güzel hikayem..